RedFrogMusic

Mensen in Nederland kunnen beschikken over een heel aantal spullen die in de bollywood films voorkomen, en waar mensen in India slechts van kunnen dromen. Ze hebben voldoende financiële middelen om leuke dingen te doen en om mooie spullen te kopen. Hindostaanse jongeren blijven vaak langdurig bij hun ouders inwonen, wat het leven in financieel opzicht wel iets makkelijker maakt. Hoewel sommigen een deel van hun inkomen afdragen, hoeven ze geen eigen huur te betalen en kunnen ze minimaal een deel van hun geld naar eigen inzicht uitgeven. Van mijn studerende vrienden hadden er een aantal een auto in hun bezit, uiteraard met een goede muziekinstallatie. Wel was de auto tweedehands, wat hun vrienden en vriendinnen de gelegenheid bood om constant grapjes te maken: de auto zou uit elkaar vallen en je zou er Amsterdam niet eens mee halen. Een nieuwe auto was beter geweest en dat is ook waar de jongens naar streven. Wie een Bentley kan rijden heeft het gemaakt. Studerende meisjes hebben naar mijn indruk minder vaak een auto dan jongens en besteden ook minder geld aan consumpties. Voor hen is het een vanzelfsprekende zaak dat hun mannelijke vrienden of familieleden in de discotheek de drankjes betalen. Hun eigen geld geven ze liever uit aan andere zaken. Sommigen gaan in hun vrije tijd winkelen in chique bijouterie zaken als de Bijenkorf en Douglas. De glamour van bollywood is er goed voelbaar, maar dan in een Nederlandse versie. Als een van hun kostbare schatten hebben sommige meisjes een setje met glanzende, dure filmkleding in huis, waar ze bij speciale gelegenheden graag mee pronken. Hun materiële droom voor de toekomst is niet een snelle auto maar een overdonderende (dure) bruiloft. Jongeren vinden het leuk om in Hindibollywood films te kijken naar de luxe consumptieartikelen die ze zelf graag willen hebben: mooie sportwagens, gouden sieraden, flamboyante kleding. Bollywood films bieden een modebeeld, en objecten van verlangen. Waar de meeste jongeren niet op zitten te wachten zijn bollywood films die de armoede van India in beeld brengen. De ellende van voddige boeren op een uitgedroogd platteland hoeven ze niet te zien. Hoe meer geld er aan een productie is gespendeerd, hoe beter. Bollywood is een droomwereld, een wereld van verlangen, en dat mag het blijven ook. De positie van vrouwen.

Bij de meeste oude huizen kun je de ouderwetse houten kozijnen nog vinden. Vaak zie je hier afgebladderde verf en- of beschadigd hout. Mooie kunststof kozijnen zijn voor veel van die mensen wel een grote wens maar de aanschafkosten doet velen van hen nog afschrikken. Belangrijk is om alle voor- en nadelen goed op een rijtje te zetten, wat de eventuele mogelijkheden zouden kunnen zijn en of de lasten de baten waard zijn. De afgebladderde houten kozijnen benadelen behoorlijk het aangezicht van de woning. Vaak zijn deze huizen eigendom van de bewoners van het huis. Bij huurwoningen zie je dit minder omdat de verhuurder van het huis een onderhoudsplicht heeft. Houdt deze zich niet aan deze plicht dan hoeft men geen huur- of minder huur te betalen of de verhuurder mag geen huurverhoging eisen. Door deze onderhoudsplicht en het gevolg van gebrek daaraan worden de huurwoningen meestal goed onderhouden. Helaas heeft men dit voordeel niet bij een koopwoning maar er bestaan nog andere mogelijkheden om uw huis in prima conditie te houden.

Het voordeel van kunststof kozijnen bij een eigen woning is dat je een deel kunt afschrijven. Subsidie kunt aanvragen en indien de mogelijkheid er is, geld kunt opnemen binnen de hypotheek. Bij het plaatsen van kunststof kozijnen verdwijnen de onderhoudskosten die men elke twee jaar moet maken om de houten kozijnen in goede staat te houden en de energierekening wordt lager door de isolerende werking van de kunststof kozijnen. De meeste koophuizen zijn voorzien van verschillende verdiepingen, men kan er ook voor kiezen om het huis per verdieping van kunststof kozijnen te voorzien om zo de kosten te spreiden. Aan te raden is om bovenaan met kunststof kozijnen te beginnen zodat u daar van het onderhoud af bent. De houten kozijnen kunnen voorlopig geverfd worden in de kleur van de kunststof kozijnen die u heeft uitgekozen. Als men alle kozijnen, ramen en deuren, in een keer wil vervangen moet men voor een doorsnee huis gemiddeld rekenen op een bedrag tussen de tien en vijftienduizend euro. Tot eind december kan er voor woningverbetering en besparing op energiekosten door isolatie nog subsidie aangevraagd worden. In sommige gemeenten wordt daar bovenop nog een extra uitkering gegeven. Ga eerst na of u in aanmerking komt voor deze extra toeslagen zodat u deze kunt aftrekken van het totaal bedrag. Let op dat de kunststof kozijnen het politie veiligheids keurmerk dragen, in sommige gevallen geeft de verzekering dan een korting op de premie. Ga niet klakkeloos naar het goedkoopste adres, pas op voor fraude. Zorg ervoor dat het bedrijf de bekende keurmerken draagt. Het beste kunt u een bedrijf inschakelen dat het VKG-keurmerk draagt en materialen verkoopt met het KOMO-keurmerk. Het beste kunt u eerst op het internet bij verschillende bedrijven rondkijken en offertes aanvragen. In sommige gevallen vraagt men een aanbetaling op het te gebruiken materiaal, let op: Betaal nooit meer dan het wettelijke toegestane maximum van vijftig procent, het restant betaald u na afloop als u tevreden bent met het resultaat.

In de slaapkamer staat in het algemeen het volgende meubilair: een bed, met minstens één zijde tegen een wand geplaatst (hoofdeinde en/of zijkant); een klein meubel naast het bed (aan weerszijden of, bij een eenpersoonsbed, aan één zijde); een tafel of ladekast die soms ook dienst doet als kaptafel (met spiegel); een garderobekast voor de kleding.. Zorg wel dat er geen snoer ligt op plaatsen waar veel gelopen wordt: daar moet het snoer - bijvoorbeeld bij een drempel -veilig worden weggewerkt onder een plint. Daar kan een platte contactdoos zorgen voor de aansluiting van twee lampen: kiep de bank even naar achter, leg alles netjes op de vloer zodat er aan weerszijden naast de leuning een snoer tevoorschijn komt dat met schakelaar en lamp verbonden is. Er zijn verschillende mogelijkheden om het snoer voor lampen op de juiste plek te krijgen. Bij gebruik van een computer kunnen verscheidene problemen ontstaan: er is vaak ruimtegebrek, vooral als bij de computer een muis hoort die over een vlak moet kunnen bewegen. Dit lijkt zeer verschillend, maar wat inrichting met licht betreft is de slaapkamer niet moeilijk. Ze worden alle vier vastgeschroefd. Een heel compacte armatuur lijkt aangewezen. Dat betekent bijvoorbeeld dat alle lichten kunnen worden aan- en uitgedaan met een schakelaar naast de deur. We nemen aan dat u nu weet waar er licht moet komen en ook verwachten we dat u al weet wat voor armatuur en lamp er gebruikt zullen worden (halogeen, PL, etc., met snoer, met schakelaar, inbouw, etc). Raadpleeg hiervoor een vakman. Ook kan er een stopcontact in de vloer worden gemaakt ten behoeve van de zithoek. Een schaaltekening als hulpmiddel in het voorgaande onderdeel staat al een uitgebreide richtlijn voor de mogelijkheden per deel van de huiskamer. Als er ander werk moet gebeuren in de werkhoek, zoals het maken van tekeningen, het raadplegen van naslagwerken, kortom werk waarbij een heel tafelblad in beslag wordt genomen, heeft u niet genoeg aan een klein compact lampje. Deze verlichtingsvormen zijn vaak te vinden langs de wanden van de huiskamer. De lamp boven de eettafel, de verschoven ophanging. Voor de werkhoek is er hierna een aparte paragraaf. U kunt zich voorstellen dat een zware armatuur zo’n verbinding gemakkelijk lostrekt. De werkhoek bestaat meestal uit een bureau of tafel, een stoel, schrijf- of tekengerei, computer, beeldscherm, snoeren met een muis en dergelijke. U kunt het snoer ook enigszins wegwerken door het achter een kunststof plint te verbergen. In de voorgaande paragrafen is al veel geschreven over het wegwerken van snoeren, het verschuiven van aansluitpunten en dergelijke.

De meest veelzijdige van deze twee is de hydraulische uitvoering, die niet alleen voorzien is van een uitgebreid assortiment aan toebehoren, maar ook het meest geschikt bij veelvuldig gebruik. Steeds vaker worden de anti parkeerpaaltjes ook ingezet om de weg te versmallen en hierdoor de snelheid te beperken. Deze niet inzinkbare parkeerpaaltjes kunnen vergrendeld worden met behulp van een bodemplaat dan wel een fundatiestuk en beide verankeringen zijn leverbaar met of een driekant- of een cilinderslot. Dit zijn de zogenoemde parkeerpaaltjes met nummerbord. Alle wit gecoat en van duidelijke retro- reflecterende rode banden voorzien. Men wil dit stuk grond enkel voor diens eigen auto bewaren en geen andere auto.. De vierkante eiken variant heeft een diamantkop, een doorsnede van 12,5 x 12,5 mm en een lengte van 1.40 m, naar keuze voorzien van een of twee retro reflectiebandjes. De soorten sloten variëren ook, want men kent een radiaal slot, een stiftslot en een plaatjescilinderslot. De laatste innovatie bij parkeerpaaltjes treffen we in België aan, waar men in de stad Moeskroen een pilot uitvoert met zogenaamde ‘intelligente’ parkeerpaaltjes. De parkeerpaaltjes die vaak bij de uitgangen wordt gebruikt is slechter zichtbaar dan de ouderwetse slagboom. Dit reflecterend vermogen is overigens weer erg handig bij de veiligheid. Een rechtopstaande balk met daarop rood met witte strepen. Voor een parkeerpaal bij het eigen huis moet men altijd een vergunning aanvragen bij de gemeente. Parkeerpaaltjes kan men overal tegenkomen wanneer men zich op straat bevind. De verzinkbare paaltjes die bij woonerven staan worden meestal bediend door een sleutel die de bewoners van het erf zelf in bezit hebben. Wanneer de parkeerder zijn gratis aan invaliden uitgereikte badge voor het elektronisch oog houdt, spring het lichtsein op groen en kan onbeperkt worden geparkeerd. Men kan zo ’s nachts zien waar deze parkeerpaaltjes staan, zo hoeft men er niet bovenop te botsen. Voor eigen gebruik zijn er ook losse anti parkeerpaaltjes in de handel voor tijdelijke parkeerruimte. Deze hebben beide een reflecterend vermogen. In 2008 werd in Amsterdam het kenteken parkeren ingevoerd, hier moet je nu bij het betalen aan de parkeerpaal ook je kenteken invoeren, dit maakt het werk van de controleur stukken gemakkelijker. Men kan er parkeren zonder parkeerbelemmering, maar het display op de parkeerpaal geeft aan dat betreffende parkeerplaats is voorbehouden aan bijvoorbeeld personen in het bezit van een Europese parkeerkaart voor gehandicapten.

De twee methoden om het skelterframe te meten worden behandeld. Daaronder kan men zulke ongewone skelters tellen als de Roulandt ligskelter, die wel de enige bijzondere skelter genoemd mag worden die in Nederland een beetje voet aan de grond gekregen had - om een paar jaar later weer spoorloos te verdwijnen. Vrijwel alles wat in de voorafgaande van deel II behandeld werd is weliswaar tamelijk universeel, maar betreft voor honderd procent slechts de doorsnee skelter. Maar in een tijd waar het openbaar vervoer in de meeste landen het voor de skelterforens zo nuttige skeltervervoer vrijwel onmogelijk maakt, zou er genoeg vraag naar - en aanbod van - iets dergelijks moeten zijn. Het is ook van belang de kinderskelter passend te kopen. Omdat de techniek bij de tandem geheel andere problemen opwerpt dan bij alle andere skelters, wordt er in 16 apart aandacht aan geschonken. Maar tandems zijn er ook in andere uitvoeringen, met gewichten die zo’n 10 kg onder die opa oma skelters liggen. Een jeugdskelter met 500 mm wielen en een 45 cm frame en een 65 cm frame op 700 mm wielen. Bij kinderen gelden weer andere verschillen: zo hebben ze tot een leeftijd van ca. In de tussentijd hebben enige fabrikanten betaalbare skelters ingevoerd die qua maat aardig op de proporties van vrouwen en bijzonder kleine en grote mensen aangepast zijn. De grootste en kleinste trimskelters die nog enigszins als standaardmodel te krijgen zijn. De andere fabrikanten volgden al spoedig, zodat de tegenwoordige markt voor oerdegelijke tandems goed verzorgd is. Spaar alstublieft niet op de skelter voor junior: slechts door op een werkelijk goede skelter te rijden leert een kind het ware plezier van het skelters waarderen. Het problemencomplex van skelters voor grote en kleine mensen al dan niet volwassenen wordt afzonderlijk behandeld. Het merendeel van die dingen, die in de jaren zestig net op tijd kwamen om de ondergang van de skelterindustrie te voorkomen, had niet veel te bieden dat ze positief van andere skelters onderscheidde. Zodra de berijder een beetje groter of kleiner dan de doorsnee mens is, komen er bijzondere problemen op, die in dit stuk zo volledig mogelijk behandeld worden. Standaard frameconstructies zijn niet naar believen te vergroten, en wielen zijn ook alleen maar in enkele (relatief kleine) standaard maten leverbaar, wat ook voor de meeste andere onderdelen geldt.

Niet alleen voor kinderen en jeugdige skelterers, maar ook voor veel vrouwen en enkele volwassen mannen is de confectie skelter geen goede oplossing. Hier gaan we op dergelijke afwijkende constructies wat dieper in. Dergelijke skelters zijn weliswaar door hun grote lengte al haast net zo moeilijk te transporteren en op te bergen als hun degelijke broertjes. Skelters zijn weliswaar vrijwel altijd confectie artikelen, maar net zoals mijn aardig passende kostuum in maat 48 voor iemand anders niet geschikt is, moet ook de skelter zo goed mogelijk bij de maat van de skelterer passen. De bijgaande vergelijkt de fysionomie van een typische vrouw met die van een even grote man. De categorie van skelters voor kleine mensen is nog even apart te behandelen, al is het maar om er op te wijzen dat de kwaliteit van zo’ n kinderskelter even belangrijk is als die van een volwassenenskelter. Een van de eerste mensen die zich de laatste tijd ernstig met dit probleem bezig gehouden heeft is de Amerikaanse framebouwer Bill Boston.

Naast de brander, de warmtewisselaar en de ventilator is een belangrijk onderdeel van de luchtverhitter het luchtfilter. Nu is daar geen enkel bezwaar tegen, maar als tegelijk met het inpassen in het interieur alle elementaire regels van de warmtetechniek worden overschreden, dan wordt het een heel ander verhaal. Het hart van de centrale luchtverwarmingsinstallatie is de reeds genoemde luchtverhitter. De normaal in centrale luchtverwarmingen toegepaste henrad hebben een redelijk rendement op deeltjes van 8 micron en groter. Bij een luchtverwarming is dat nadelig, daar met de ventilatielucht ook de door de toevoerkanalen afgegeven warmte naar buiten verdwijnt. Bijzonder fraaie combinaties kunnen worden gemaakt door een beige radiator tegen donkerder achtergrond of een donkergroene radiator tegen een lichtgroene muur te plaatsen.. Lucht stroomt na het verlaten van een toevoerrooster via het te verwarmen vertrek en het retourrooster in de vloer, door de kruipruimte terug naar de henrad. Een luchtverwarmingsinstallatie kan tevens dienst doen als centrale ventilatie-inrichting. Het voordeel van schone gefiltreerde lucht dient dus wel met een korreltje zout te worden genomen. Ook nu zal het warmteverlies naar de bodem door toepassing van isolatie moeten worden tegengegaan. Zonder een goed geïnstalleerde verwarming kan men niet meer. Voor het schilderen zijn kwasten in de handel die het mogelijk maken om zelfs de meest onbereikbare plekjes te raken. Een indirect gestookte luchtverhitter is een water op lucht warmtewisselaar. Daarbij wordt van een basiskleur uitgegaan, terwijl het contrast gezocht wordt in de lichtere en donkere tinten van die kleur. Muurverven zijn totaal ongeschikt om te gebruiken en in verband met het verlies van stralingscapaciteit is een aluminiumverf voor de radiator ook af te raden. Van groot belang hierbij is dat de kruipruimte blijvend droog is. Buitenlucht opwarmen vergt kubieke meters aardgas of liters olie. We onderscheiden direct en indirect gestookte lucht verhitters. Of de radiatoren moeten als het ware weg geschilderd worden ofwel juist door een kleurcontrast worden geaccentueerd. Vooral donkere tinten als bruin of zwart geven dan optimaal effect. Indirect gestookte luchtverhitters worden wel toegepast in zogenaamde gecombineerde installaties. Deze deeltjes met een sterk vervuilende werking worden slechts voor ca. De andere mogelijkheid om de radiator van henrad bewust in het interieur te laten meespelen kan ook enorm leuke effecten opleveren.

Prinses Diana was ook een voorbeeld voor de dragers van halsbedekking. In de tijd van haar verloving met prins Charles droeg zij vaak een soort ‘Sloane Ranger’-blouse met een hoge plooitjeskraag, gecombineerd met een smalle zwartfluwelen veterdas. Toen zij in verwachting was van prins William leidde zij de aandacht van haar buik af door enorme slappe Byron-strikken op de kraag van haar jurken te dragen. En nadat zij haar nogal conventionele echtgenoot had overgehaald betrokken te raken bij de wereld van de popmuziek (via zijn Prince of Wales Trust voor kansarme kinderen), leende zij zijn smokingjasje en strikdas. Men hoefde alleen maar te zien dat ’s werelds meest gefotografeerde vrouw een stropdas droeg om van al deze stijlen een cultus te maken. De smokinglook voor vrouwen is nu een klassieker onder de avondkleding geworden. Toen prinses Diana zich eenmaal zo gekleed had, snelden miljoenen vrouwen (die het eerder misschien wel onvrouwelijk gevonden hadden of werden afgeschrikt door de associatie van de fluwelen strik met de Playboy pin-ups) naar de winkels om haar te imiteren.

De herenmode was in de jaren zeventig en tachtig voornamelijk beperkt gebleven tot vrijetijdskleding en de steeds nieuwe verzinsels van de jongerencultuur. De westernlook met de geknoopte bandana is nu een klassieker. Hetzelfde geldt voor de veterdassen van de country-and-western fans. De denimrage van het begin van de jaren zeventig deed kortstondig grote vraag ontstaan naar denim dassen. De punkbeweging zorgde korte tijd voor een mode van smalle, zwarte leren stropdassen met rechthoekige staarten. Maar over het algemeen droegen de mannen altijd de klassieke ‘four-in-hand’-das wanneer halsbedekking echt gewenst was. Ondertussen hadden de yuppieachtige zeden van de jaren tachtig de laatste overblijfselen van de ‘geven om elkaar, delen met elkaar’-ethiek van de jaren zestig, begin jaren zeventig weggevaagd. Mannen zochten naar vrolijker kleuren, stoutmoediger dessins en hogere kwaliteit voor hun halsbedekking. Bij het standaard zakenkostuum bood dit toch de enige mogelijkheid om de veranderingen duidelijk te maken. De Amerikaanse dassenindustrie voorzag in deze behoefte door een handboek uit te brengen om verkopend personeel te helpen hun koopwaar zo aantrekkelijk mogelijk over te laten komen. The Tie Buyer’s Handbook geeft adviezen voor het kiezen van de juiste combinatie van mode en basismateriaal. Het helpt de lezer met waardevolle suggesties en is een bron van informatie over hoe men de klant moet aanmoedigen zoveel mogelijk stropdassen te kopen. Aangezien de gemiddelde Amerikaan een dozijn stropdassen per jaar aanschaft, schijnt het boek succes te hebben.

Het mag vandaag hoogst merkwaardig lijken, maar de eerste christenen stonden niet of nauwelijks stil bij Jezus’ geboortedatum en de inhoud van het hele gebeuren, laat staan dat er dan gefeest werd of geschenken zoals kerstpakketten werden uitgedeeld. Weer een bewijs dat het christendom er uitstekend in geslaagd is om menselijke oersymbolen over te nemen en er een eigen christelijke invulling aan te geven. Voor Kerstmis was er alleen maar plaats voor Jozef en Maria. Het Middelhoogduitse sunnenwende refereert aan het verschijnsel dat de zon zich na die korte stilstand omwendt en weer de andere kant uitgaat, dus niet steeds lager maar juist steeds hoger of omgekeerd. De kerstboom als protestants kerstsymbool was geboren. Of men hing bomen omgekeerd aan de zoldering, om die vervolgens op te smukken met kaarsen. In Engeland geniet een fee dan weer dikwijls de voorkeur om de top op te smukken. Daarop zei hij tegen de verbouwereerde heidenen dat deze kleine spar voor hen een symbool van het eeuwige leven moest zijn, waardoor hij sindsdien het middelpunt van het Germaanse kerstfeest werd.

Zijn opzet was het geboorteverhaal van Jezus zo concreet mogelijk voor te stellen, zodat alle gelovigen, van wie er destijds heel weinig konden lezen of schrijven, er zich in konden herkennen omdat ze het begrepen. Ook de toenmalige folkloristen in onze streken waren niet meteen voor de kerstboom gewonnen. De kerk heeft de hunkering van alle volkeren en bestaande religies overgenomen en Kerstmis gekneed tot een aangrijpend gebeuren. In 1224 bouwde hij, met toestemming van de toenmalige paus, een kribbe - het woord kribbe heet tegenwoordig officieel een voederbak, althans volgens het Bijbelgenootschap dat verantwoordelijk is voor de bijbelvertalingen; wij houden het niettemin traditioneel bij kribbe in een grot en liet hij het stenen beeldje van het kind Jezus omringen door echte dieren. In het oude Babyion werden daartoe afbeeldingen van zon, maan en sterren gebruikt. Dat betekende dat, ongeacht langs welke kant de boze geest de ballen poogde binnen te glippen, hij zichzelf in het glas weerkaatst zag en het hazenpad koos. Het prille christendom transformeerde dit naar Christus en zag zelfs een verband tussen de kaars en de ster van Bethlehem. Een takje mistletoe - vergelijk het met een palmtak bij Pasen - diende voorts om de boze geesten en krachten buiten te houden. In andere streken gebruikte men houten piramides, opgebouwd uit samengebonden takken, evenals kleine boompjes, die men versierde en op de tafel plaatste.

De beeldschermwerkplek wijkt af. Beeldschermwerk verlangt een werkplek die nogal afwijkt van de standaard gebruikte kantoormeubelen. De aparte werkhoogte en de voorkeur voor stoelen zonder armsteunen zijn al genoemd, maar er bestaan nog andere aanpassingen waarmee klachten door beeldschermwerk voorkomen kunnen worden. Wij schreven het reeds, schrijfwerk verlangt een andere werkhouding dan beeldschermwerk. Zodra iemand meer dan 20% van de werktijd beeldschermwerk verricht, is een aangepaste tafel nodig. In het ideale geval heeft iemand voor beide activiteiten een apart werkblad, waarbij het werkblad waarop het toetsenbord rust, veel lager ingesteld is. Is hiervoor geen ruimte, dan moet het werkblad eenvoudig in hoogte te verstellen zijn. Computer en beeldscherm op een zwenkarm, vormt geen ideale oplossing, het toetsenbord zal dan bijna altijd te hoog zijn. Bij incidenteel beeldschermwerk kan het een acceptabel alternatief zijn.

Een werkblad van een computertafel mag niet dikker dan 5 cm zijn om te voorkomen dat het de benen in de weg zit. Overige eisen zijn: voldoende beenruimte onder het werkblad (minimaal 60 cm diep); het werkblad is voldoende breed voor andere werkzaamheden dan beeldschermwerk (minimaal 120 cm breed); de diepte van het werkblad is minimaal 80 cm voor voldoende afstand tussen scherm en ogen; - het bovenblad van het werkvlak is licht getint, maar niet spiegelend. Liggen de te verwerken gegevens naast het toetsenbord, dan beweegt het hoofd veel op en neer, de rug zal eerder krom zakken en de ogen moeten waarschijnlijk steeds op andere leesafstanden “scherp stellen”. Dit is vermoeiend en eenvoudig te verbeteren door een zogenaamde concepthouder of documenthouder. Hiermee komen de gegevens op dezelfde hoogte als het beeldscherm en zijn kleine oogbewegingen voldoende. In het ideale geval is de oogafstand tot het beeldscherm, te verwerken gegevens en toetsenbord dezelfde. De ogen raken dan minder snel vermoeid.

Bij beeldschermwerk is goede leesbaarheid, een juist contrast en ook weer een aanpasbare opstelling van het beeldscherm, van belang. Dit leidt tot de volgende wensen voor beeldschermen: liefst donkere letters op lichte achtergrond, mits de frequentie groter dan 70 Hertz is; liever geen kleurenmonitor behalve voor speciale toepassingen; voor tekstverwerking een beeldscherm op A4-formaat; de helderheid van het scherm is goed instelbaar en er zijn geen hinderlijke flikkeringen te zien; het scherm kan naar voren en naar achteren worden gekanteld; geen spiegeling van lichtbronnen op het scherm. Zelfs een toetsenbord is niet een twee drie in orde. Dit mag bijvoorbeeld niet verschuiven bij het typen, het mag in het midden niet dikker zijn dan 4 cm en moet een hoek maken met het werkblad van 5 tot 25 graden. Het toetsenbord en de toetsen mogen niet hinderlijk spiegelen. Het NIA geeft een meetapparaat) e uit, de Ergometer, waarmee precies alle voor de beeldschermwerkplek relevante maten en hoeken, correct ingesteld kunnen worden. Met deze Ergometer kunnen bovendien hinderlijke reflecties op het beeldscherm opgespoord worden. Het FNV Centrum Ondernemingsraden geeft een programma van eisen plus checklisten beeldschermwerk uit. In hoofdstuk 5 wordt de goede verlichting van de beeldschermwerkplek besproken.

De betonlook vloeren bestaan meestal uit een mengsel van epoxy en polyurethaan. Polyurethaan is een stof die erg hard is van structuur, slijtvast is en erg duurzaam. Dit is een coating die wordt aangebracht op de vloer dus in combinatie met kleur en epoxy. Polyurethaan wordt meestal gebruikt als een soort vernis, maar door de ontwikkelingen is men erachter gekomen dat deze stof erg geschikt is voor vloeren, vanwege de enorme slijtvastheid. Polyurethaan dat wordt gebruikt voor de betonlook vloeren werd eerst gebruikt voor het vernissen van meubels, maar dit was zo moeilijk dat het is opgehouden. De gewone vernis die vele malen mindere kwaliteit bezit wordt er nu voor gebruikt. Polyurethaan heeft nu een kleine geschiedenis achter de rug en maakt een enorme omkeer in gebruik. Men is erachter gekomen dat deze stof harder is, dikker kan worden aangebracht, slijtvast is en het waterdicht is. Daarbuiten is het als vernislaag minder geschikt geworden, omdat het door middel van zonlicht of warmte veranderingen kan verkleuren en door middel van schokken een witte plek achter kan laten. De nadelen van de stof polyurethaan worden verholpen door, na lang onderzoek, er eens tof bij te voegen. Hierbij wordt epoxy gedaan, nu zijn alle problemen verholpen, maar nu kan de stof niet meer gebruikt worden als vernis. De ontwikkeling naar de betonlook vloer is snel gedaan als men erachter komt wat de voordelen zijn ten opzichte van andere vloeren. De stof wordt nu gebruikt voor het vernissen van houten vloeren.

Nu de stof bijna de betonloook vloer is, worden aan de stoffen oplosmiddelen toegevoegd. Deze houden de stof vloeibaar en zorgen ervoor dat het simpel verdeelbaar is. De stof polyurethaan in combinatie met epoxy is nu geschikt om als goede slijtvaste en duurzame betonlook vloer te dienen. De betonlook vloer wordt nu aangebracht en zal dan ongeveer twee dagen nodig hebben om te drogen. Dan vinden er zodanige chemische processen plaats dat de stof erg hard wordt, slijtvast en niet meer poreus. Het oplosmiddel verdamt en zal zich onttrekken aan de stof zodat deze opdroogt en de uiteindelijke structuur zal krijgen. De meeste vergelijkbare stoffen hebben andere eigenschappen, want deze stoffen drogen in combinatie met zuurstof en vinden er nog enkele chemische reacties plaats. De verschillende stoffen worden gemaakt van weer andere stoffen die hun eigen eigenschappen hebben, vandaar dat er verschillende manieren zijn van afwerkingen en droogtijd.

Wat een nadeel is aan een betonlook vloer van polyurethaan is dat de ultraviolette straling de stof kan verkleuren. Natuurlijk heeft men daar wat op gevonden; een stof (vaak hars van een Spar) erbij toevoegen dat de ultraviolette straling wel weerkaatst, want dat doet polyurethaan zelf niet (het is een doorzichtige stof). Heel vroeger werd de stof ook gebruikt voor het vernissen van hout en dat is na 4000 jaar teruggevonden in een van de piramides en het is onbeschadigd gebleven, maar dan moet het wel in het donker, onveranderlijke koele temperatuur en vacuüm worden opgeslagen. Dat is de beste manier om het te behouden.

  De eerste overweging bestaat uit de vraag welk soort schuttingen u precies wilt. Zo is het aanzien van belang, en misschien ook de vraag of de omheining meer privacy dient te geven, of een barrière moet vormen die kinderen en huisdieren binnen (of juist buiten) de tuin houdt. Wellicht wilt u de onbescheiden blikken van uw buren weren, een lelijke composthoop aan het oog onttrekken, of een aantrekkelijke achtergrond voor planten en struiken creëren. Ten tweede: hoeveel geld wilt u besteden? De meeste mensen zijn verrast over de afmetingen van hun erf afscheiding (en dus over de kosten die het begrenzen daarvan met zich mee blijkt te brengen, vooral wat de duurdere soorten omheiningen betreft. Ten derde doen zich soms wettelijke restricties voor. Buiten de mogelijkheid van onenigheid met uw buren over erf grenzen en eigendomsrecht, kunnen gemeentelijke voorschriften u beperkingen opleggen ten aanzien van bijvoorbeeld hoogte, situering en rooilijnen. Hierover meer op pagina 10. Welk type omheining? Veelal denkt men bij het kiezen van een omheining aan hout als materiaal, omdat daarin een ruimere keuze bestaat dan in welk ander materiaal ook. Alle houten omheiningen zijn in principe gelijk. U zet langs de tuingrens een rij palen in de grond en vult de ruimte daartussen op met dwars latten of een aantal schotten of panelen. De meest simpele uitvoering bestaat uit een of meer horizontale regels tussen de palen (de stijlen). Met in vorm gezaagde planken of latten ontstond hier een gedistingeerd, decoratief hekwerk, waarbij het gebeitste hout mooi contrasteert met de bloembakken. Dit type vormt een duidelijke grensafbakening, maar is minder geschikt om dieren en kinderen binnen of buiten de tuin te houden.

U kunt uw omheining in dat geval beter voorzien van verticale planken. Als u tussen deze planken onderling enige ruimte houdt, krijgt u een hekwerk dat doorzichtig blijft, maar toch dier- en kinder-proof is, terwijl u door toevoeging van overlappende latten hetzelfde hekwerk zonder veel moeite ondoorzichtig maakt en aldus een volstrekte privacy verkrijgt. Een variant op dit boerenhek bestaat uit horizontale planken, bevestigd aan weerszijden van de palen, zodanig dat de ruimte tussen de planken aan de ene zijde met planken aan de andere zijde verspringend wordt overlapt. Zo ontstaat een kijkdichte, windbrekende omheining. Een hierop gelijkende variatie is de overlap uitvoering waarbij de planken aan weerszijden van horizontale regels verticaal zijn aangebracht. Paneelomheiningen onderscheiden zich van stijl- en regelomheiningen door geprefabriceerde schotten die eenvoudig tegen of tussen de palen worden bevestigd. Dergelijke schotten kunnen bestaan uit een simpel vlechtwerk van wilgetenen, uit een soort traliewerk van met ijzerdraad bijeengehouden gespleten stokken, of uit fijner afgewerkte (en dus duurdere) panelen met jalouzielatten, uit een samenstelsel van verticale latten (met een uiterlijk gelijk aan het traditionele gesloten paneel maar dan zonder horizontale latten) of uit de bekende vlechtschermen van dunne latten. Al deze panelen worden vervaardigd in een reeks standaardafmetingen, meestal 180 cm lang, met hoogten variërend van 61 tot 180 cm. Los van bovenstaande overwegingen zijn er factoren die in aanmerking moeten worden genomen bij het kiezen van een nieuwe omheining.

Het mannensieraad als onderwerp voor het populaire sieraad vormt de meest toepasselijk afsluiting. Dat mannen aan het einde van de twintigste eeuw meer sieraden gingen dragen, is een aardige tegenhanger voor het eerste decennium van de twintigste eeuw, waarin het kettingwerk evenzeer voor de heren als voor de dames werd gemaakt en dasspelden en vest- en manchetknopen nog een interessant marktaandeel vertegenwoordigden. Ook bij de klederdrachten zaten veel ornamenten, zowel voor mannen als voor vrouwen. Veel belangrijker is echter dat het groeiend aantal mannen dat een groeiend aantal sieraden bezat, en die opvallend zichtbaar droeg, het begin van het einde symboliseerde van de eeuwenoude karakteristiek die zo’n zware stempel heeft gedrukt op de geschiedenis van het Nederlandse sieraad in de twintigste eeuw. De weerstand tegen het tonen van welstand op het eigen lichaam nam onmiskenbaar af. Het succes van het poldermodel in politiek en economie werd bij uitstek zichtbaar in het kleine cultuurfenomeen dat het onderwerp van dit boek vormt. Dat mannen zichtbaar gouden en zilveren kettingen gingen dragen, bijvoorbeeld over een kraagloos shirt of onder de open kraag van een duur overhemd, mag in dit boek over Nederlandse sieraden een wapenfeit worden genoemd. Armbanden met brede naamplaatjes, zoals in het vorige reeds beschreven, kwamen onder de manchet van het overhemd uit; horloges bezet met diamanten of kleurstenen en zware trouwtrouwringen met diamanten werden niet alleen binnenskamers gedragen. Er werd gepronkt en mannen vormden een actief onderdeel van het consumerende publiek dat juweliers, warenhuizen, galerieën en antiquairs afstruinde op zoek naar persoonlijke ornamenten. Natuurlijk zijn daar nuances in aan te brengen. De heer van stand met zijn zware horlogekettingen fraaie platina boord- en manchetknopen uit het begin van de twintigste eeuw mag in sociaal opzicht niet gelijk worden gesteld aan de zonminnende Nederlandse man van de jaren negentig, die zowel tijdens vakantie bij zijn zwembroek als in de disco in zijn eigen buurt met zijn minstens zo zware gouden halsketting pronkte. De vermenging van de Nederlandse bevolking met culturele minderheden en met name met mannen uit culturen waar het tonen van bezit op het lichaam norm is, zal samen met muziekculturen als rap, disco en soul van invloed zijn geweest op het toenemende vertoon van mannensieraden. In de Verenigde Staten waren het in eerste instantie de zwarte drugsdealers die hun op criminele wijze verworven kapitaal in een opzichtig gedragen investering in edelmetaal toonden. Het beeld van een donkere man in sportkleding of in een andere, uiterst informele kledingcombinatie met daaroverheen één of zelfs meerdere gouden kettingen, werd een cliché waar in speelfilms en muziekclips gretig gebruik van werd gemaakt. Groep trouwringen als de Rastafarians en de B-boys fungeerden misschien niet direct als rolmodellen, maar ze maakten beslist iets wakker bij met name de jonge Nederlandse mannen. Die wenden zich heel geleidelijk aan het dragen van kettingen, armbanden en andere sieraden als trouwringen en dasspelden. Voor een aantal zal de confrontatie met die on-Nederlandse overdaad een kwestie van OTT of ‘over the top’ zijn geweest, maar dat ietwat stoute tal de aantrekkingskracht van sieraden op mannen op den duur eerder aangewakkerd dan getemperd hebbend.

Omstreeks 1985 werden er in Edel afgegeven dat het sierraad een groeimarkt zou worden. In juli 1983 wijdde het vakblad een artikel aan de terugkeer van de gouden manchetknopen. Het werd één van de belangrijkste details van het modebeeld van dat jaar genoemd en er werd een aardige uitspraak van de Franse modekoning Yves St. Laurent aangehaald om dat te staven: ‘de manchet betekent niet alleen het einde van de mouw, maar is vooral het begin van de goede smaak. In de jaren tachtig hechtte men meer en meer aan uiterlijk vertoon, wat onder meer leidde tot de herwaardering van een accent als de manchetknoop. Met name de gouden manchetknoop werd geschikt geacht voor mannen en vrouwen. Het goud voerde in deze jaren namelijk de boventoon in de omzet aan edelmetaal in Nederland. De potentiële markt aan sieraden voor mannen leidde echter eerst tot zelfinspectie. In een artikel in oktober 1983 over de ontdekking van de hedendaagse man werd het traditionele beeld van de oerdegelijke en conservatief ingestelde Nederlandse huisvader bijgesteld. De vertegenwoordigers van de branche werden aangespoord om zelf wat meer te gaan dragen. ‘Een autoverkoper komt overtuigender over wanneer hij in een auto van “eigen merk” rijdt. Trendsetters die de stap naar sieraden met diamant hadden gemaakt, waren vooral de jonge managers en tv-persoonlijkheden. Bij het artikel stonden sieraden afgebeeld van Juwelenindustrie Van den Eersten BV, met onder meer een set bicolor herenaccessoires met briljant, waaronder een dasklem, een set manchetknopen, een sleutelhanger en een horlogeketting.